تبلیغات
تلاوت قرآن مجید
 
تلاوت قرآن مجید
قرآن ! کتابی ست راهنما
پنجشنبه 12 اسفند 1395
   همان طور که می‌دانید در کسب مهارت خواندن قرآن، در دوره‌ی ابتدایی بیش‌تر روخوانی قرآن و در دوره‌ی راهنمایی روان‌خوانی مورد نظر است. روخوانی قرآن از دو مرحله‌ی بخش خوانی و شمرده‌خوانی تشکیل می‌شود و روان‌خوانی نیز خواندن قرآن به صورت عادی و با سرعت معمولی است.(گاهی نیز هر سه مرحله‌ی بخش‌خوانی، شمرده‌خوانی و روان‌خوانی را روخوانی یا خواندن قرآن در نظر می‌گیرند.) نکته‌ی بسیار مهمی که حتماً در آموزش خواندن قرآن باید مورد توجه باشد،‌این است که اگر دانش‌آموزی مرحله‌ی روخوانی (بخش‌خوانی و شمرده‌خوانی) را به خوبی فرا نگرفته باشد و نتواند ترکیب‌‌های نسبتاً دشواربرخی از عبارت‌های قرآنی را به روش بخش‌خوانی یا شمرده‌خوانی بخواند و این گونه مشکلات خود را رفع کند،‌همیشه در روخوانی آیات قرآن مشکل خواهد داشت؛ هر چند که ممکن است آیات یک درس را روان و خوب بخواند.

            از این رو، دبیران گرامی به ویژه در جلسات اول باید با ارزش‌یابی تشخیصی، سطح توان کلی دانش‌آموزان خود را بسنجد. البته انتظار می‌رود که مرحله روخوانی در دوره‌ی ابتدایی طی شده باشد ولی به هر حال با وجودمشکلاتی ممکن است برخی از دانش‌آموزان هنوز به تمرین در مرحله‌ی روخوانی یعنی بخش‌خوانی و شمرده‌خوانی نیازمند باشند. اگر تعداد این افراد در کلاس زیاد باشد، معلم باید چند جلسه در این زمینه کار کند تا مشکل روخوانی آنان حل شود وبه علاوه، در طول سال تحصیلی هر ‌گاه نیاز باشد در این باره تذکر دهد و تمرین‌های لازم را طرح و حل کند. اگر تعدادی از دانش‌آموزان این مشکل را داشته‌ باشند،‌معلم می‌تواند با اختصاص دادن زمان خاصی به آن‌ها، ایشان را به سطح کلاس برساند. برای آشنایی بیش‌تر با چگونگی آموزش و تمرین روخوانی و برخی نکات و روش‌های مهم آن، توضیحاتی در پایان همین بخش (روش آموزش قرائت) در صفحه‌ی 34 آمده است.با مراجعه به این صفحات و دقت در مطالب آن، می‌تواند مشکل روخوانی دانش‌آموزان را به بهترین شکل برطرف کنید.

      



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

چند نکته در مورد بهداشت صوت

1)  همواره سعی کنید از بینی نفس بگیرید .

2)  سعی کنید همیشه در محیط مناسب نفس گیری نمائید ، در هوای سرد ، آلوده و ... نباشید .

3)  روز قبل از اجرا ، در یک اطاق آرام باشید و استراحت کنید و از صحبت زاد بپرهیزید ، چون هرگونه خستگی جسمی و روحی روی صوت شما اثر منفی می گذارد .

4)  از خوردن زیاد پرهیز کنید ، حتی المقدور غذاهای کم حجم و پرانرژی مصرف کنید . قبل از خواندن سعی کنید خیلی کم بخورید .

5)  از خوردن غذاهای ادویه دار ، ترشیجات ، غذاهای بسیار گرم و بسیار سرد حتی الامکان پرهیز کنید .

6)  در هنگام غذا خوردن صحبت نکنید ، چون مقداری هوا وارد شکم میشود که برای تنفس خوب نیست . چون اولا : نمیگذارد دیافراگم ، باز شود . ثانیا : حباب در دیواره شکم ایجاد می کند که ممکن است در تلاوت ایجاد اشکال کند .

7) از ورزشهای سبک استفاده کنید .

8) ویتامین c  استفاده کنید چون ویتامین c عروق را باز می کند .

9) از قرصهای مکیدنی ( پرتقالی ، نعنائی و ...) می توانید استفاده کنید . این قرصها خنک کننده گلو و بازکننده راههای تنفسی است .

10) اگر اسید معده شما بالا برود و سبب شود که عارق بزنید ، بدانید که این عارق ها برای صدایتان مضر است ، لذا برای درمان ، حتما به پزشک مراجعه کنید .

11)خوردن غذاهای خیلی سفت ، مثل نان سفت که مجبور شوید برای جویدن از فک و گلو زیاد کار بکشید ، قبل از خواندن هرگز توصیه نمیشود ، اما جویدن یک چیز نرم مثل آدامس قبل از خواندن وتمرین مفید است به شرطی که شیرینی آن را به دور بریزید .

12)مصرف نوشابه های گازدار به علت ایجاد عارق های متعدد مضر است .

13)در معرض دود سیگار قرار نگیرید ، چون دود سیگار برای کسانی که سیگاری نیستند مضرتر است .

14)اگر سرما خوردید و آب ریز نداشتید باید علت را بررسی نمائید .

15)اگر خلط زیاد دارید بخور بدهید .

16)ساعت اول روز و آخر روز تمرین نکنید .

17)از داد زدن دفعی بپرهیزید . ضمنا از زیر خواندن زیاد نیز بپزهیزید . مطمئن باشید زیر خواندن زیاد به صوت شما ضربه وارد میکند .

18)سعی کنید متعادل بخوابید و منظم .

19)از خشک ماند بیش از حد حنجره جلوگیری کنید. نمک زیاد نخورید ، چون دهان شما را خشک میکند .

20) روزانه 5 تا 7 لیوان آب مصرف کنید . تمرینات خود را در محیط نسبتا مرطوب انجام دهید . قبل از قرائت یک حوله یا پارچه مرطوب را جلوی دهان بگیرید و چند دم و بازدم مرطوب داشته باشید .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
پنجشنبه 12 اسفند 1395

ناهار وشام:

غذاهای گوشتی وترجیحا کباب شده  استفاده شودمانند جوجه کباب + سالاد بدون سس مایونز

سبزیجات زیاد مصرف شود – درغیراینصورت ازسوپ وآبگوشت هم بعنوان جایگزین مناسب میتوان

استفاده نمود.

غذاهای سرخ کردنی  کمتر باشد یا درکل استفاده نشود بهتر است

نوشابه از لیست غذایی حذف شود ودوغ جایگزین آن شود (البته سرد مصرف نشود )

همچنین نوشیدن آب خنک شده با دمای معمولی هوا  قبل ازتلاوت بسیارتوصیه می شود(البته نه بلا فاصله بعد ازصرف غذا )

صبحانه :

*حلیم -  عدسی – آش - پنیر وچای شیرین بدون گردو(قبل از مسابقه)

هیچ وقت نباید نوشیدنی خیلی سرد یا خیلی داغ بخورند. *

*غذای چرب یا شور یا خیلی شیرین  قبل از مسابقه ممنوع است *

*تنقلات :خوردن اجیل، چیپس، تخمه ، پفک واز این قبیل خوراکی باعث خش دار شدن صدا میشود و نرمی صدا را از بین میبرد

*هویج ،خرما، شیرو عسل طبیعی به رفع گرفتگی صدا کمک می کند و آن را کاهش می‌دهد و استفاده از عسل طبیعی در "صبحگاه" باعث لطیف شدن صدا و تارهای صوتی می شود و از "اختلالات صوتی" نیز جلوگیری می‌کند .

استفاده ازشلغم ، کاهو ومیوه هایی مانند سیب ، موز وپرتغال شیرین وانجیر خشک سبب نرم شدن وآمادگی وشفافیت حنجره میشود



نوع مطلب :
برچسب ها : قاریان،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395
 کل واژه های قرآن کریم 77807 کلمه است .
 کلمه الله 2699 بار در قرآن به کار رفته است .
 کلمه های اصلی و غیر مکرر قرآن 1771 واژه است
  تعداد آیات قرآن کریم 6236 آیه است


رنگ سوره های قرآن:

 سبز یوسف43
  سفید بقره187
 سیاه بقره187
 زرد بقره69
 سرخ فاطر27
 سیاه متمایل به سبز اعلی5
 زردپررنگ بقره69
 سبزسیه فام الرحمن64
منبع سایت اندیشه قم






نوع مطلب :
برچسب ها : رنگ بندی سوره های قرآن، سوره های قرآن، دانستنی های قرآن، قرآن،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395
http://www.mihanfal.com/wp-content/uploads/2014/01/8021.jpg

 

1)    طبقه ی اول مخصوص منافقان" است و اینان بدترین گروه از جهنمیان میباشند .

2)     طبقه ی دوم  لظی" نام دارد ,که  جایگاه اشقیا میباشد .

3)    طبقه ی سوم حطمه" است که تهمت زنندگان و عیب جویان ومال اندوزان را در خود جای داده است.

4)    طبقه ی چهارم سقر" نام دارد که  جایگاه کافر و منکر و تارکین نماز و کسانی که از مساکین دستگیری نکردند , است .و عموم جهنمیان از این در میگذرند.

5)    طبقه پنجم جحیم" است که در ان تجاوزکاران سکونت داده میشوند .

6)    طبقه ی ششم سعیر" نام دارد وجایگاه سرپیچی کنندگان از خداوند است.

7)    هاویه طبقه ی هفتم جهنم است و نصیب کسی میشود که اعمال میزان شده اش کم باشد.وباید ۷۰ سال در جهنم توقف کند.

 

 

(منبع: کتاب گذشته و اینده ی جهان نوشته ی بی ازار شیرازی )




نوع مطلب :
برچسب ها : هفت طبقه جهنم، جهنم، ساکنان جهنم، حطمه، هاویه، سعیر، جحیم،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
http://fa.wikishia.net/images/thumb/b/b7/%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87.jpg/240px-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%87.jpg


پاسخ این سوال را چگونگی شروع این سوره به ما میدهد، زیرا این سوره در واقع با اعلان جنگ با دشمنان پیمان شکن، و اظهار برائت و بیزاری و پیش گرفتن یک روش محکم و سخت در مقابل آنان آغاز شده است، و روشنگر خشم خداوند نسبت به این گروه است و با ((بسم الله الرحمن الرحیم)) که نشانه صلح و دوستی و محبت و بیان کننده صفت رحمانیت و رحیمیت خداست، تناسب ندارد.

مرحوم طبرسی از امام علی (ع) چنین نقل میکند:" لم تنزل بسم الله الرحمن الرحیم علی راس سوره برائه، لان بسم الله للامان و الرحمه و نزلت برائه لرفع الامان والسیف فیه!"

گروهی نیز معتقدند چون این سوره در حقیقت دنباله سوره انفال است، زیرا در سوره انفال پیرامون پیمانها سخن گفته شده، لذا((بسم الله)) در میان این دو ذکر نشده است.

مرحوم طبرسی  از امام صادق(ع) چنین نقل میکند که فرمود: "النفال و برائه واحده."

و هیچ مانعی ندارد که علت ترک ((بسم الله)) هردو موضوع باشد، که به یکی در روایات نخست و به دیگری در روایات دوم اشاره شده است.

تفسیرنمونه، جلد هفتم،ص۲۷۳




نوع مطلب :
برچسب ها : سوره توبه، توبه، بسم الله الرحمن الرحیم، چرا سوره توبه ((بسم الله)) ندارد؟، قرآن، تلاوت قرآن،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

پروردگار عالم در قرآن مجید می فرماید : فَإذا قَرَأتَ الْقُرآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللهِ مِنَ الّشَیطانِ الرَّجیمِ یعنی :هنگامی که خواستید قران تلاوت کنید از وسوسه شیطان ابتدا به خدا پناه ببرید و بگویید : اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

چنانچه عبدالله بن مسعود که یکی از اصحاب خاصّ حضرت رسول بود می گوید : روزی حضور پیغمبراکرم قران می خواندم  گفتم : اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرّجیم. حضرت فرمودند: یابن مسعود قُلْ اَعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشّیطانِ الرّجیم .

قرائت کن همچنانکه جبرئیل از طرف خداوند مرا دستور داده است. استعاذه بر سه وجه است : لازم، مستحب، ممنوع

1 ـ لازم است هنگام شروع به تلاوت قرآن مجید .

2 ـ مستحب است پیش از بسم الله الرّحمن الرّحیم. 

3 ـ ممنوع است قبل از آیه ای که در اول آن آیه نام خدا باشد .

بسم الله الرحمن الرحیم هم بر سه وجه است : لازم، مستحب، ممنوع .

1 ـ لازم است در اول هر سوره مگر در سوره برائت .

2 ـ مستحب است قبل از آیه ای که در اول آن نام خدا باشد .

3 ـ ممنوع است قبل از سوره برائت .

و مستحب است بگوید : اعوذ بالله مِنَ النّارِ وَ مِنْ شَرّ الْکُفار وَ مِنْ غَضَبِ الْجَبّار اَلْعِزّةُ لِلّهِ الْواحِدِ الْقَهّارِ.

ضمناً بد نیست بدانید که: در قرآن دو آیه ای هست که تمام بیست و هشت حروف در هر یک از آنها جمع شده است:

1 سوره آل عمران آیه 153 .

2 سوره فتح آیه 28



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

در قرآن ده موضع وقف غفران است .

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند هر کس در موقع قرائت ، مراعات وقف را در ده موضع قرآن بنماید  برای او بهشت را تضمین می کنم . بنابراین شایسته است در موقع وقف غفران،برای همه مسلمین طلب مغفرت شود .

مواضع وقف غفران:

1 ـ سوره مائده   آیه 50  اَوْلیآء

2 ـ سوره انعام   آیه 35  یَسْمَعون

3 ـ سوره سجده   آیه 17  فاسِقاً

4 ـ سوره سجده   آیه 17 لا یَسْتَوُنَ

5 ـ سوره یس   آیه 11  آثارَهُمْ

6 ـ سوره یس   آیه 29  عَلَی العِبادِ

7 ـ سوره یس   آیه 51  مَرْقَدِنا

8 ـ سوره یس   آیه 65  اَنِ اعْبُدونی

9 ـ سوره یس   آیه 81  مِثْلَهُمْ

10 ـ سوره ملک   آیه 18  یَقْبِضْنَ



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

مهمترین علامات وقف شش می باشد که عبارتند از : م ط ج ز ص لا .

م : علامت وقف لازم است و باید وقف کرد زیرا  ممکن است وصل کردن، کلام را تغییر معنی دهد .

ط : علامت وقف جائز است و در موقعی است که جهت وقف و وصل هر دو موجود باشد ولی وقف کردن بهتر است .

ز :علامت وقف جایز است اما وصل آن نیکوتر است .

ص : علامت وقف مرخص است و وصل آن بهتر است .

لا : علامت وقف غیر جایز است ، زیرا در صورت وقف امکان تغییر معنی وجود دارد .

تذکر : هر گاه قاری قبل از این کلمات وقف کند جایز است اگر چه علامت وقف نداشته باشد . قبل از یا ، ثم ، انّ ، قال ، اذ ، اَلا ، و ، ف .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

سکته بمعنی اندکی توقف در صوت می باشد بطوری که نفس قطع نشود. درنه موضع از قرآن سکته داده شده که فقط چهار موضع آن واجب و مراعات آنها لازم است .

موضع اول : در سوره « کهف » آیه یکم بعد از کلمه عِوَجَاً و قبل از کلمه قَیِّمَاً .

موضع دوم : در سوره « یس » آیه پنجاه و یکم بعد از کلمه مِنْ مَرْقَدِنا و قبل از کلمه هذا .

موضع سوم : در سوره « قیامت » آیه بیست و شش بعد از کلمه مَنْ و قبل از کلمه راق . و نباید نون ساکن در حرف یرملون ادغام شود .

موضع چهارم : در سوره « مطفّفین » آیه سیزدهم بعد از کلمه بَلْ و قبل از کلمه ران تا ادغام قریب المخرج صورت نگیرد .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

حرف مد سه حرف است:

1 ـ الف ما قبل مفتوح .

2 ـ واو ما قبل مضموم .

3 ـ یای ما قبل مکسور .

و سبب مدّ همزه بعد از حرف مدّ مثل : ساء ، انشاء الله ، و یا سکون بعد از حرف مدّ مثل : اَتُحاجُّونی ، و لّا الّضالّین می باشد و مدّ بر دو نوع است : متصل ، منفصل .

 

مدّ متّصل : هر گاه در یک کلمه ای حرف مدّ و سبب آن هر دو پهلوی هم قرار گیرد مثل شاء ، اسرائیل ، این مد را لازم یا واجب گویند .

مدّ منفصل : هر گاه در یک کلمه ای حرف مدّ و سبب آن در اول کلمه بعدی قرار گیرد مدّ مستحب یا جایز گویند . مثل : انّا انزلناه ، قالوا امّنا .

حروف مقطعه: 

در اول بیست و نه سوره قرآن مجید حروف مقطعه می باشد و کلماتی که از سه حرف در موقع نوشتن تشکیل می شود مثل :

نون ، میم ، قاف ، کاف مدّش لازم است زیرا حرف دوم آن از حروف مدّ است و سکون حرف سوم سبب مدّ می شود . بد نیست که بدانید کلیه کلمات مقطعه در قرآن از چهارده حرف تشکیل شده و این چهارده حرف را اگر ترکیب کنیم مجموع آنها میشود : « صراط علی حقّ نمسکه »

و اما میزان مدّ : مدّ واجب یا لازم بقدر چهار الف، مدّ مستحب یا جایز بقدر دو الف . مدّ حروف مقطعه بقدر شش الف ، و هر الف باندازه زمانی است که برای شمارش، یکی از انگشت های دست را بر کف دست بخوابانید.

قسمتی از اقسام مدّ مورد نیاز را بد نیست که  بدانیم . مدّ لازم ، مدّ مستحب ، مدّ عارضی ، مدّ ذاتی ، مد لین ، مدّ اشباع ، مدّ تعظیم ، مدّ مدغم که در مورد مدّ لازم  و مستحب قبلا یاد آور شدیم واما مدّ عارضی مدّی است که در انتهای بعضی از آیات و یا وقف در کلام عارض می شود که اگر حرف ماقبل حرف آخر از حروف مدّی بوده سکون حرف آخر سبب مدّ می شود و مدّ ذاتی هم حرف مدّی است که بدون سبب باشد مانند قالوا که فقط یک الف مدّ می دهیم و اما مدّلین که واو و یا ساکن ماقبل مفتوح می باشند و سبب آن همان همزه و ها سکون است و چون به نرمی از دهان خارج می شود مد گویند و باید دانست که اگر در وسط کلمه باشد به قصر و اگر در آخر کلمه باشد بطول خوانده می شود .

و مد اشباع هم اگر بعد از های ضمیر همزه باشد اشباع می شود مانند : مالَهُ اَخْلدَهُ

و اما مدّ تعظیم و یا مدّ مبالغه که مخصوص کلمه توحید است و مدّ مُدغم هم همان ادغام کبیر است مانند قیْلَ لَهُمْ و باید بدانیم فرق ادغام کبیر با ادغام صغیر آن است که ادغام صغیر مدغم ساکن بوده و مدغم فیه متحرک است مثل قَدْ تَبَیّنَ ولی ادغام کبیر مدغم و مدغم فیه هر دو دارای حرکت می باشند مانند سَیَقولُ لَکَ که مراعات آن لازم نیست . مختصری هم راجع به اشباع یادآور می شویم .

اوُ که در بعضی از کلمات اشباع می شود و در بعضی از کلمات اُ خوانده می شود .

باید دانست که اگر بعد از حرف او حرف « ل » نباشد اشباع می شود مثل اُوذیَ .

و اگر لام باشد و بعداز آن حرف « ی » باشد که روی آن الف مقصوره باشد باز هم اشباع می شود مثل اُولیهما در غیر این صورت اشباع نمی شود .

و امّا هـ : در آخر بعضی از کلمات « ه » قرار دارد که گاهی هو خوانده میشود و گاهی اشباع نمی شود.

بایددانست که اگر « ه » دارای ضمه باشد و ماقبل آن فتحه و یا ضمه باشد اشباع می شود .

امّا اگر دارای کسره باشد که در بعضی از کلمات هی و در بعضی از کلمات « ه » خوانده می شود در اینجا اگر حروف ما قبل و ما بعد آن هر دو دارای حرکت باشند اشباع می شود . و باید دانست که اگر «ه» ساکن باشد به ان  های سَکْتْ گویند .

و لازم است بدانیم که در قرآن 3 کلمه هست که از این قاعده مستثنی است که اشباع نمی شوند که عبارتست از :

فَواکِهُ ، نَفْقَهُ ، یَرْضَهُ

هرگاه تنوین قبل از حرف ساکن قرار گیرد مثل اَو لَهْوَاً اِنْفَضّوا چون دو حرف ساکن پهلوی هم را نمی توان تلفظ کرد ، تنوین را کسره داده تا تلفظ آسان گردد .



نوع مطلب : مقدمه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395


تنوین که عبارتست از ـًـــٍـــٌ و نون ساکن زمانی که بحروف حلقی که قبلا هم ذکر شده عبارتند از : « ه ء ح ع ح غ » برسد نون کاملاً اظهار می شود مثل : جُرُفِ هارٍِ ، مِنْ عِلْمٍ ، اَنْعَمْتَ. وقتی که بحروف یَرملون که عبارتست از : « ی ، ر ، م ، ل ، و ، ن » برسد ادغام می شود . یعنی نون خوانده نمی شود و حرف مشدّد می گردد  .مثل : مَنْ وّاق ، مَنْ یّشاء ، یَکُنْ لّه و زمانی که به بقیه حروف برسد اخفاء می شود یعنی صوت در غنّه ( بینی ) می اندازد و پنهان اداء می شود مثل : اَنْتُمْ، مَنْ تابَ ، جَنّاتٍ تَجْری ، امّا وقتی که نون ساکن به حرف ب برسد قلب به میم می شود مثل : مِنْ بَیْن ، مِنْ بَعْدِ . در اینجا به شعار زیر توجه فرمائید .

تنوین و نون ساکنه   حکمش بدان ای هوشیار

کز خواندنش زینت بود   اندر کلام کردکار

در یرملون ادغام کن    در حرف حلق اظهار کن

در نزد با قلب به میم    در مابقی اخفا بیار

تبصره : در قرآن چهار کلمه استثنائی وجود دارد که نون ساکن بعوض اینکه ادغام شود اظهار می شود و عبارتند از : دُنیا ، بُنیان ، قِنْوان ، صِنْوان .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

ترقیق : نازک اداء کردن حرف را « ترقیق » و عکس آن یعنی درشت اداء نمودن را « تفخیم » گویند و این قاعده منحصراً در حرف « ل ، ر » می باشد .

« ل » ذاتاً ترقیق می گردد یعنی هر حرکتی داشته باشید نازک گفته میشود ولی اگر لام مربوط به لفظ جلاله باشد که ماقبل آن مفتوح و یا مضموم باشد تفخیم می شود مثل : عَلَی الله ، عبدُالله ، و اگر ماقبل لام جلاله مکسور باشد طبعا ترقیق و نازک ادا می شود .

« ر »  ذاتا تفخیم می شود و باید درشت ادا شود ، مگر در چهار مورد بعلل مؤثره در آن نازک ادا می شود .

مورد اول : راء مکسوره باشد مثل ربوا ، رضوان چون حرکت کسره در راء موجود شده باعث ترقیق آن می شود .

مورد دوم : راء ساکن ما قبل مکسور مثل فِرعون ، مِریه زیرا کسره ما قبل در حرف تأثیر کرده است .

مورد سوم : راء ساکن که ما قبل آن نیز ساکن بوده و ما قبل ما قبل آن هم مکسور باشد مثل : سِحْر ، ذِکْر .

مورد چهارم : راء ساکن که ما قبل آن حرف « ی » قرار گیرد باز هم ترقیق می شود مثل : بصیر ، نذیر ، اگر چه « ی » ماقبلش هم ساکن بوده باشد و یا مفتوح و یا حرف استعلا باشد باز هم تغییری در ترقیق نمی دهد مثل : خیر ، غیر .

تبصره : باید دانست که قاعده فوق در دو مورد استشناء و قابل دقت می باشد .

مورد اول : راء ساکن ما قبل مکسور که قبل از حرف استعلا واقع می شود  تفخیم می گردد و در تمام قرآن سه حرفست از استعلا که بعد از حرف راء ساکن ما قبل مکسور واقع شده عبارتند از : ( ص ، ط ، ق ) مثال از هر یک :

ص ـ مرصاد .

ط ـ قرطاس .

ق ـ فرقه .

مورد دوم : اگر کسره ما قبل راء ساکن ذاتی نبوده و عارضی باشد تفخیم می گردد .

مثل اِرْجِعوا ، اَمِ ارتابوا ، اَلّذی ارْتَضی .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

صفات ذاتی ، برای تمام حروف ده صفت ذاتی می باشد که پنج صفت ضدّ پنج صفت دیگرند . بنابراین هر حرف بیش از پنج صفت ندارد .

 

1 ـ شدّت   یعنی   سخت اداء شدن .

2 ـ رخوت   یعنی   نرم و سست اداء شدن .

3 ـ استعلا   یعنی    میل ببالا نمودن .

4 ـ استفلا   یعنی   میل بپائین دادن .

5 ـ اصمات   یعنی   سنگین اداء شدن .

6 ـ اذلاق   یعنی   به آرامی اداء کردن .

7 ـ جهر   یعنی    بلند خواندن .

8 ـ همس   یعنی   آهسته خواندن .

9 ـ انفتاح   یعنی   باز نمودن دهان .

10- اطباق   یعنی   طبق نمودن زبان .

اینک شرح آنها :

شدت : یعنی هر حرفی که هنگام اداء شدن از غایت شدت سدّ محل می کند و تا زبان ازمحل برداشته نشود صوت خارج نشود که تعداد آنها هشت حرفند و عبارتند از : ء ب ت ج د ط ق ک . ودر سه جمله خلاصه می شود : « قطب ، جد ، اکت » و بقیه حروف تماماً « رخوه » می باشند .

استعلاء: یعنی طلب بلندی کردن و در موقع تلفظ دهان پر می شود . تعداد آنها هفت حرفند و عبارتند از: خ ص ض ط ظ غ ق و بقیه حروف تماماً صفت استفلا دارند .

اذلاق : بمعنی تیزی و سبکی است که بسرعت از محل خود اداء می شود و تعداد آنها شش حرفند که عبارتند از ب د ف ل م ن و بقیه حروف صفت اصمات را دارند .

هَمس : بمعنی آواز خفیف و بی جوهر را گویند و تعداد آنها ده حرفند و عبارتند از : ت ث ح خ س ش ص ف ک ه و بقیه حروف صفت جهر  دارند .

اطباق : بمعنی طبق کردن و گود کردن زبان هنگام تلفظ می باشد که فقط چهار حرفند و عبارتند از :

ص ض ط ظ و بقیه حروف صفت انفتاح را دارند .

و اما صفت عارضی :

یعنی صفتی که جزء و ذات حروف نیست و دانستن آنها لازم است تعداد آن چهارده حرف و بشرح زیر می باشد .

1 ـ قلقله   یعنی   جنبانیدن حرف .

2 ـ صفیر   یعنی   صوت .

3 ـ لین   یعنی   نرم اداء نمودن .

4 ـ مخفیه   یعنی   آهسته و پنهان .

5 ـ انحراف   یعنی   منحرف نمودن .

6 ـ تکریر   یعنی   تکرار حرف .

7 ـ نبّره   یعنی   اظهار همزه .

8 ـ تفّشی   یعنی   پاشیدن حرف .

9 ـ استطال   یعنی   طلب درازی کردن .

10 ـ نفخ   یعنی   دمیدن .

11 ـ بحّه   یعنی   فشار در گلو .

12 ـ غنّه   یعنی   صوتی که از بینی خارج میشود .

13 ـ اشباع   یعنی   سیر نمودن حرف .

14 ـ اماله   یعنی   دهان را میل ببالا نمودن .

اینک شرح صفت عارضی:

قلقله : یعنی جنباندن و حرکت دادن زبان از محل حرف ، بدین معنی که هر حرفی را که بخواهیم اداء کنیم به محض رسیدن زبا ن به محل حرف اداء می شود ولی قلقله تا زبان از محل حرف برداشته نشود و صوت خارج نگردد حرف اداء نمی شود و این تکان کوچک که باعث شنیدن جزئی صدای کسره می شود و مستلزم اکمال اداء حرف است قلقله نام دارد فقط پنج حرف این صفت را دارند و عبارتند از ق ط ب ج د و در دو جمله خلاصه می گردد : « قطب جد » .

صفیر : بمعنی صوتی است که از درز دندانها خارج میشود و دارای سه حرف است و عبارتند از : « ص س ز »

لین : بمعنی نرمی صوت است که حروف ی  و واو ساکن ما قبل مفتوح میباشد که در موقع تلفظ به نرمی ادا می شود .

مخفیّه : یعنی آهسته و پنهان گفتن است که چهار حرف میباشد : « ه . ا . و . ی »

انحراف : یعنی منحرف شدن زبان بطرف جلو و کام بالا و مخصوص دو حرف است : « ل ، ر »

تکریر : عبارتست از تکرار حروف در محل خود و آن مخصوص حرف ( ر ) میباشد و باید خفی و ریز انجام گردد نه آنکه آنقدر درشت و آشکار باشد که چند ( ر ) شنیده شود .

نبره : مخصوص همزه می باشد که در حال سکون عارض میشود و باید کاملاً ظاهر گردد .

تفشی : یعنی پاشیده شدن حرف در دهان و آن مخصوص « ش » می باشد .

استطلال : یعنی طلب درازی کردن در محلّ خود مخصوص حرف « ض » می باشد .

نفخ : یعنی دمیدن است که مخصوص حرف : ( ث ـ ف ) می باشد .

بحّه : یعنی گرفتگی و خفگی صوت است هنگام ادا شدن و مخصوص حرف ( ح ) می باشد که باید در موقع تلفظ در گلو فشار داده شود .

غُنّه : عبارت از صوتی است که در سوراخ بینی پیچیده می شود و آن مخصوص حرف ( م ) و ( ن ) میباشد .

اشباع : سپر کردن حرف می باشد مثل : جآؤ ، فآؤ ، لهُ

اماله : در تجوید اماله مخصوص یک کلمه می باشد : مجریها ( در سوره هود ) الف میل به فتحه و سپس میل بکسره می کند و دهان باز می شود .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
سه شنبه 3 اسفند 1395

تمام بیست و هشت حرف به دو دسته تقسیم میگردد شمسى و قمرى که هر کدام چهارده حرف مى باشد .
حروف شمسى را چون الف و لام در اوّلش وصل نمائیم در تلفّظ خوانده نمى شود و خود حرف نیز مشدّد مى گردد که عبارتند از : ت ث د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ل ن .
مثلاً : التّوبه ، الثّاقب ، الدّار ، الذّکور ، الرّحیم ، الزّانى ، السّوق ، الشّمس ، الصّبر ، الضّارب ، الطّارق ، الظّلم ، الّّاهوت ، النّبى .
و امّا حروف قمرى را چون الف و لام در اولش بگذاریم حذف نمى شود و خود حرف هم بدون تشدید اداء مى شود که عبارتند از : ء ب ج ح خ ع غ ف ق ک م و ه ى .
مثلاً : الإنسان ، البحر ، الجنة ، الحافظ ، الخائف ، العالم ، الغفور ، الفتح ، القارعه ، الکاظمین ، المال ، الوارث ، الهادى ، الیوم .



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 2 )    1   2   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی